Archive

Archive for the ‘πολιτική’ Category

”ύφεση τότε,……,ύφεση τώρα, αλλά….

April 14th, 2020 No comments

Οι συνέπειες της πανδημίας του ιού covid-19 στη παγκόσμια οικονομία είναι αδύνατο να προσεγγιστούν ρεαλιστικά με τα σημερινά δεδομένα. ΟΟΣΑ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ κ.ά. ομιλούν για ύφεση πρωτόγνωρων, τεραστίων διαστάσεων. Κάποιοι δίνουν σαν ένα μέτρο της ύφεσης την μείωση στην κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας, άλλοι προβλέπουν 2% ύφεση για κάθε μήνα περιοριστικών μέτρων διάδοσης του ιού και πολλά και διάφορα. Ήταν που ήταν στραβό το κλήμα το ‘φαγε και ο γάϊδαρος, το οποίο μεθερμηνευόμενο, ήταν που ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά για την παγκόσμια οικονομία, σύμφωνα με τις προβλέψεις του World Economic Outlook, ήρθε και ο ιός με τις απρόβλεπτες συνέπειες. Δεν υπάρχει κλάδος οικονομικής δραστηριότητας που να μη κλονίζεται συθέμελα και ας μην είναι δυνατό να προσδιοριστεί το μέγεθος της καταστροφής. Άνοιξαν λοιπόν οι κρουνοί όλων των κεντρικών τραπεζών για να πέσει ρευστό χρήμα στην αγορά, προερχόμενο είτε από αύξηση του δημοσίου χρέους είτε από έκδοση νέου χρήματος, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, για να περισωθεί ότι είναι δυνατόν, με τις κυβερνήσεις να επιδοτούν και να ενισχύουν ό,τι κατά τη κρίση τους πρέπει, προκειμένου να βελτιωθούν οι αναγκαίες δομές υγείας και να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή, έτσι ώστε, όταν η κατάσταση της πανδημίας ελεγχθεί, να μη ξεκινήσουν από το μηδέν. Λες και τα πράγματα θα είναι ίδια όπως πριν.

Έχουμε φυσικά και την εμπειρία της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2008, με μεγάλη ύφεση, η οποία για τις αδύνατες οικονομίες εξελίχτηκε σε κρίση δημόσιου χρέους, που για να ξεπεραστεί κάποιες απ’ αυτές ξεπουλήθηκαν στην κυριολεξία με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς των λαών τους από τους δανειστές τους. Και φυσικά ”ο νοών νοείτο”, δεν είμαστε μνησίκακοι και αγνώμονες, αλλά δεν ξεχνάμε.

Να όμως τώρα που το τεράστιο δημόσιο χρέος που δημιουργείται, χρησιμοποιείται σαν εργαλείο διάσωσης από τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας. Που πάμε λοιπόν; Έχουν οι δύο κρίσεις κοινά σημεία; Σαφώς και έχουν. Τα golden boys της μιας, που αδιαφορούσαν για τους πάντες και τα πάντα και είχαν μοναδικό σκοπό το προσωπικό τους όφελος, αντικαταστάθηκαν από την ανεπάρκεια των συστημάτων δημόσιας υγείας και τους αλαζόνες υπευθύνους τους, που ακόμη και σε τέτοια θέματα αρνούνται να συνεργαστούν εποικοδομητικά, που σε κάθε περίπτωση είναι οπαδοί και δυστυχώς επινοητές και εφαρμοστές των εύκολων, ανεδαφικών και πολλές φορές λαϊκίστικων πολιτικών τους αδιαφορώντας για τη δημόσια υγεία.

Αλλά ας πάμε και στα δικά μας . Η Ελλάδα μας, τα καταφέρνει καλά μέχρι στιγμής στην υγειονομική αντιμετώπιση των συνεπειών του ιού, με τους Έλληνες να εμπιστεύονται καθολικά και να πειθαρχούν στη κυβέρνηση τους και την ομάδα των επιστημόνων-γιατρών που τη συμβουλεύει για την αντιμετώπιση της κρίσης αυτής. Πολλά τα ευχαριστώ μας επίσης στις εθελοντικές δωρεές και την ανιδιοτελή προσφορά των όποιων Ελλήνων που απέδειξαν και αποδεικνύουν καθημερινά τι σημαίνει αλληλεγγύη μη εξαιρουμένης φυσικά της προσφοράς της Εκκλησίας. Τα επιτεύγματα μας έχουν γίνει πρωτοσέλιδα παγκοσμίως. Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη ότι η κυβέρνηση, αλλά και η Ε.Ε. παρά τις όποιες αγκυλώσεις της, θα κάνουν τα πάντα και για την αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της, παρά το γεγονός ότι δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που οι πολίτες της χώρας απαλλάχθηκαν από τα μνημόνια και η κόπωση τους από τη πολύχρονη λιτότητα είναι δεδομένη. Θα αντέξουν όμως, πρέπει να αντέξουν για να συνειδητοποιήσουν οι πάντες ότι όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι καταφέρνουν τα πάντα, έχουν το ανθρώπινο και το επιστημονικό δυναμικό να το κάνουν και ας μη έχουν, ελπίζω προσωρινά, επάρκεια κεφαλαίων. Εξάλλου οι περιορισμοί από το ευρωπαϊκό σύμφωνο σταθερότητας και των μνημονιακών πρωτογενών πλεονασμάτων χαλάρωσαν, ενώ η ΕΚΤ μας ενέταξε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, για να αντιμετωπιστούν καλύτερα οι συνέπειες από τον ιό.

Ακούνε οι εταίροι μας εκεί στην Ε.Ε. και φυσικά οι γείτονες μας εξ ανατολών ; Συνεχίζουμε, είμαστε αξιόπιστοι και μιλάμε πολύ σοβαρά, θα επανέλθουμε σύντομα επί αμιγώς οικονομικών θεμάτων.

Categories: πολιτική Tags:

Το σώσαμε ;

September 2nd, 2018 No comments

Είμαστε 10 ημέρες έξω από τα ”μνημόνια” αλλά βρισκόμαστε υπό αυστηρή επιτήρηση από τους δανειστές μας, τους Ευρωπαίους φυσικά και λιγότερο το ΔΝΤ, μία διαδικασία που ξεκινά σε μια εβδομάδα με μόνη την διαφορά ότι σε αυτή  τη φάση οι διαπιστώσεις των επισκέψεων αυτών δεν θα επηρεάζουν τον χρόνο εκταμίευσης κάποιας δόσης. Η κατάσταση αυτή βρίσκει το πολιτικό σύστημα της χώρας βαθιά διχασμένο με τις όποιες διαδικασίες συναίνεσης να μοιάζουν κενό γράμμα, τον λαό κουρασμένο από τα βάρη που κουβάλησε την τελευταία 10ετία και δεν γνωρίζει κανείς για πόσα χρόνια θα κουβαλά ακόμη, και τις αγορές να είναι ήδη αγριεμένες όπως φάνηκε σαφώς από τις συνεχείς υποτιμήσεις της τουρκικής λίρας και τα σχετικά υψηλά spreads των ιταλικών ομολόγων. Δεν γνωρίζω ούτε μπορώ να εκτιμήσω τι διδαχθήκαμε όλα αυτά τα χρόνια και κυρίως τι κατάλαβαν οι πολιτικοί μας ταγοί, οι πρώην, οι νυν και οι επόμενοι, έτσι ώστε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.

Ας κάτσει λοιπόν ο καθένας μας στον καθρέπτη του σπιτιού του, κάνοντας την αυτοκριτική του και ας αναρωτηθεί, για το κακό που έκανε σε όλους μας η ικανοποίηση μικροσυμφερόντων για πολιτικούς λόγους, για τη ζημιά που προκαλέσαμε στην οικονομία από την υπερκατανάλωση με δανεικά, για τη ζημιά που θα προκαλέσουμε στην οικονομία αν δεν λύσουμε αμέσως όλα τα γραφειοκρατικά προβλήματα που βάζουν εμπόδια στην υλοποίηση των επενδύσεων, για τη ντροπή που πρέπει να νοιώσουμε από το γεγονός ότι τα ελληνικά μυαλά εγκαταλείπουν κατά τεκμήριο τη χώρα, για το όνειδος από τη σχεδόν καθολική πρακτική των πολιτικών κομμάτων να νοιάζονται για την επικοινωνία και όχι για την αλήθεια, για τις αχαρακτήριστες, ερασιτεχνικές και παιδαριώδεις πρακτικές που φθάνουν στα όρια της εθνικής προδοσίας, που εκπορεύονται από την άγνοια της έννοιας της εθνικής ισχύος της χώρας και τις επιδιώξεις της, για τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη , για το μείζον δημογραφικό πρόβλημα της υπογεννητικότητας στη χώρα, για την έλλειψη μελέτης οργάνωσης, προγραμματισμού και σχεδιασμού του μέλλοντος αυτής της χώρας και των πολιτών της , κ.ά.

Θα μπορούσα να γράφω για μέρες όλα αυτά για τα οποία θα πρέπει να αναρωτηθούμε, έτσι ώστε όταν οδηγηθούμε στις κάλπες να επιλέξουμε σοβαρά και σωστά για το αύριο αυτής της πατρίδας, διότι  είναι ο μόνος τρόπος για μας τους πολίτες, να επικροτήσουμε ή να καταδικάσουμε τα πεπραγμένα των πολιτικών κομμάτων αλλά και των πολιτικών προσώπων μεμονωμένα. Ο δρόμος θα είναι μακρύς και οι απαιτούμενες προσπάθειες μεγάλες και επίπονες για να φανεί φως στο τούνελ. Χρειάζεται όμως σκληρή και οργανωμένη δουλειά από όλους και όχι μετάθεση των ευθυνών από την μια κυβέρνηση στην προηγούμενη, άλλως ………..δεν καταλάβαμε τίποτα, δεν μάθαμε τίποτα, οπότε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας και δεν θα μας φταίνε οι άλλοι .

'' Οι καλοκαιρινές διακοπές τελειώνουν………………… ''

October 15th, 2015 No comments

του Καλλία Δράκου, Οικονομολόγου

Οι καλοκαιρινές διακοπές τελειώνουν κι’ αυτή τη χρονιά, με τις τράπεζες μας σε καθεστώς capital-controls και σιγά-σιγά ο καθένας θα γυρίσει στο” πάγκο ” του. Είμαι βέβαιος ότι όλοι μας, σαν πολίτες αυτής της πατρίδας,  βρήκαμε τις μέρες αυτές τον χρόνο να σκεφτούμε, λίγο ως πολύ, που βρισκόμασταν και πού είμαστε, κάναμε την αυτοκριτική μας και καταλήξαμε στα συμπεράσματα μας σε ότι αφορά τις προοπτικές αυτής της χώρας για τους πολίτες της. Εξάλλου είχαμε πολλές αφορμές. Το κυρίαρχο σημείο στις σκέψεις αυτές ήταν και είναι ότι το μέλλον της χώρας και των πολιτών της εξακολουθεί να είναι αβέβαιο σχεδόν σε όλες του τις πτυχές. Παιδεία, υγεία, απασχόληση ( ιδιαίτερα των νέων ), ασφάλιση, φόροι, αποταμίευση και ότι άλλο μπορεί να ενδιαφέρει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό βρίσκονται πολύ μακρυά από εκεί που έπρεπε και θα μπορούσαν να είναι. Δεν είναι η ώρα να αναφέρει κανείς τις αιτίες που οδήγησαν τα πράγματα εδώ όπου βρισκόμαστε και να προσδιορίσει το βαθμό συμμετοχής των πολιτών σ’ αυτές. Ένα είναι όμως βέβαιο, δεν αξίζει ο Έλληνας και η Ελληνίδα να ζουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον ” πλήρους αβεβαιότητας ”. Από την άλλη μεριά, είναι όμως  βέβαιο ότι οι εταίροι μας στην ΕΖ  για μια ακόμη φορά στάθηκαν δίπλα μας και ενέκριναν εχθές  ένα τρίτο πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας, ακόμη-ακόμη, να το δεχτώ γιατί δεν με πειράζει, και για τους  δικούς τους λόγους. Μέχρι πότε όμως θα συμβαίνει αυτό ; Και σε πόσους  Έλληνες νομίζετε ότι  αρέσει αυτή η πρακτική ;

Τι κάνουμε εμείς τώρα ; Αφήστε το τι κάνουν οι άλλοι .

Οι πολιτικοί ταγοί μας θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο κρίσιμος χρόνος σωτηρίας αυτής της χώρας τελείωσε, θα πρέπει να αφήσουν τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες και τα πολιτικά και επικοινωνιακά τους τερτίπια, προκηρύσσοντας εκλογές κάθε λίγο και λιγάκι, οικοδομώντας  έτσι μεγάλη πολιτική αστάθεια. Από τότε που ανακάλυψαν την επικοινωνία χάθηκε στη κυριολεξία η αλήθεια. Ας καθίσουν κάτω λοιπόν να δουλέψουν και να συμφωνήσουν σε ένα 15ετές τουλάχιστον πρόγραμμα ανόρθωσης της χώρας που θα δεσμεύει, και συνταγματικά αν είναι δυνατόν, οποιονδήποτε είναι στην κυβέρνηση, άσχετα αν οι εκάστοτε κυβερνώντες θα είναι και υποχρεωμένοι να ακολουθούν τα μνημόνια που συνοδεύουν τις δανειακές συμβάσεις που έχουν υπογραφεί ήδη ή που θα υπογραφούν. Ο  μόνος τρόπος για να αλλάξεις τους όρους των μνημονίων και να τους φέρεις πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα, δεν είναι η δημιουργική ασάφεια και η  πολιτική διαπραγμάτευση,  είναι να εκπονήσεις και να προβάλεις συνεχώς το ρεαλιστικό και αξιόπιστο πρόγραμμα σου, αναθεωρημένο φυσικά από τις εκάστοτε εξελίξεις, σε κάθε συζήτηση με τους δανειστές, τα τεχνικά τους κλιμάκια και με οποιονδήποτε άλλο γιατί πολύ απλά μυαλά διαθέτεις. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει ……….ή να το πω  διαφορετικά οποιοσδήποτε άλλος τρόπος εξαπατά τον ελληνικό λαό και στοιχειοθετεί γεγονότα και καταστάσεις εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας. 

Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να αισθανθούν ότι έχουν άξιους, δίκαιους και ικανούς κυβερνήτες οι οποίοι δεν τους λένε ψέματα ούτε ωραιοποιούν καταστάσεις επικαλούμενοι αποτυχίες άλλων  και αόριστα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Έχουν το φιλότιμο και τη δύναμη να δεχθούν και να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα προβλήματα και να τα ξεπεράσουν. Πρέπει όμως να ωριμάσουν αρκετά για να μπορούν να διακρίνουν το γενικό καλό από τα συντεχνιακά τους μικροσυμφέροντα, για να μπορούν να σκεφτούν και να κρίνουν σωστά. Πρέπει να ξεχάσουν τα εύκολα, αυτά πέθαναν ανεπιστρεπτί, αλλά θα πρέπει να γνωρίσουν ότι είναι ανάγκη  να δουλέψουν σκληρά για να προκόψει αυτή η χώρα και οι ίδιοι.

Όταν γίνουν τα παραπάνω, κανείς δεν θα μπορεί να πει την παραμικρή κουβέντα σε βάρος της Ελλάδας και των  Ελλήνων, ούτε  πολιτικά, ούτε κοινωνικά ούτε οικονομικά, ούτε σε  θέματα άμυνας, ασφάλειας, κ.λ.π.. πουθενά…………………………

Γι’ αυτό όσοι δεν τα σκέφτηκαν ακόμη  ας το κάνουν τώρα, δεν είναι αργά.

Categories: πολιτική Tags:

Διαπραγμάτευση με Ευρωπαίους, Αμερικάνους και άλλους ή αγγαρεία κουτοπόνηρων, ιδιοτελών, καιροσκόπων άσχετων;

January 31st, 2012 4 comments

Σην  35ετή  επαγγελματική  μου  εμπειρία,  σαν  σύμβουλος  επιχειρήσεων  συμμετείχα  ιστορικά,   σε  πάρα  πολλές  διαπραγματεύσεις  διεθνών  εμπορικών  συμφωνιών  μεταξύ  κρατών,  τραπεζών,  ιδιωτικών,  ημικρατικών  και  κρατικών  επιχειρήσεων   και  έχω  καταλήξει   σε  αρκετά  βασικά  γενικά  σημεία  που  πρέπει  να  διέπουν  τις  διαπραγματεύσεις  με  τους  ξένους.  Έχω  διαπραγματευτεί  με  Γερμανούς,  Άγγλους,  Γάλλους,  Αμερικάνους,  Τούρκους,  Βούλγαρους,  Ιταλούς,  Μαλτέζους,  Ισπανούς,  Σκοπιανούς,  Καναδούς,  Αυστραλούς,  Ισραηλινούς,  Ιρανούς,  Κύπριους,  Κινέζους,  Ινδούς,  Γιαπωνέζους,  Ελβετούς,  Μαλαίσιους,   άλλοτε  στην  χώρα  μας  και  άλλοτε  στις  δικές  τους  ή  σε  τρίτες.

Τις  εμπειρίες  μου  αυτές,  σε  ότι  αφορά  θέματα  γενικών  αρχών,  τις  θεωρώ  χρήσιμες  και   θεωρώ  επίσης  ότι  έχω  υποχρέωση  να  τις  καταθέσω  στο  άρθρο  αυτό, παρά  τις  διαφορές  τους  με  τις   διαπραγματεύσεις  που  διεξάγονται  σήμερα  απο  την  χώρα  μας   που  είναι  κυρίως  διακρατικές  συμφωνίες  όπου  το  εθνικό  συμφέρον  υπερισχύει  του  ατομικού,   συμβάλλοντας  έτσι  και  εγώ  απο  την  μεριά  μου  στην  προσπάθεια  που  γίνεται  αυτό  τον  καιρό  απο  τους  ιθύνοντες  στις  πολύ  δύσκολες  διαπραγματεύσεις  που  θα  καθορίσουν  την  τύχη  των  πολιτών  της  για  πάρα  πολλά –  πολλά χρόνια.  Αυτές  συνοψίζονται  στα  εξής:

  • να  γνωρίζεις  καλά  τα  ιδιαίτερα  κοινωνικά,  οικονομικά  και  άλλα  χαρακτηριστικά  των  χωρών, και  των  πολιτών  τους,   με  τις  οποίες  διαπραγματεύεσαι
  • να  γνωρίζεις  καλά  το  αντικείμενο  της  διαπραγμάτευσης,   να  έχεις  ξεκάθαρους  στόχους   και  να  είσαι  έτοιμος  για  τεκμηριωμένες   θέσεις,   απόψεις  και  γνώμες,  όταν  σου  ζητούνται,   θεωρώντας  πάντα  ότι  ο  άλλος  είναι  ικανότερος  από  σένα,  προκαλώντας  αίσθηση,  προσοχή  και  σεβασμό
  • να  θυμάσαι  ότι  διαπραγμάτευση  σημαίνει  πώς  πρέπει  σε  όλες  τις  τοποθετήσεις  να  λαμβάνεις  υπόψη  σου  και  τις  θέσεις  του  άλλου  προσπαθώντας  πάντα  να  τις  συνδέσεις  μεταξύ  τους,
  • να  είσαι  αξιόπιστος  και  συνεπής  στις  υποχρεώσεις  που  αναλαμβάνεις  κατά  τη  διάρκεια  της  διαπραγμάτευσης,
  • να  μη  θεωρείς  ποτέ  ότι  είσαι  σε  μειονεκτική  θέση  και  να  μη  διστάζεις  να  βάλεις  στη  συζήτηση  οποιοδήποτε  θέμα   όσο  δύσκολο  και  αν  σου  φαίνεται, 
  • να  μην  αρνείσαι  να  συζητήσεις  θέσεις  που  είναι  αντίθετες  με  τους  στόχους  που  έβαλες  και  να  έχεις  υπομονή  και  επιμονή  έτσι  ώστε  με  την  τεκμηρίωση  σου  να  απορριφθούν,
  • είναι  σημαντικό  να  θυμάσαι  ότι  πριν  συμφωνήσεις  οφείλεις  να  λάβεις  υπόψη  σου  τα  παράπλευρα  αποτελέσματα  από  την  εφαρμογή  αυτού  που  πρόκειται  να  συμφωνήσεις  και  να  διαπραγματευτείς  ανάλογα 

Δέχομαι  ότι  η  διαπραγμάτευση  επί  εθνικών  θεμάτων  είναι  σύνθετη  και  δύσκολη  υπόθεση  που  συνήθως  έχει  τους  δικούς  της πολιτικούς,   διπλωματικούς  ή  άλλους  κανόνες,  δεχθείτε  όμως  και  εσείς,  ότι  όλες  οι  χώρες,  όσο  μεγάλες  και  ισχυρές  και  εάν ήταν, υπέστησαν  μεγάλες  απώλειες  και  ήττες  όταν  υποτίμησαν  τις  μικρές  και  αδύνατες  που  αντιστάθηκαν  στις  ορέξεις  τους.  Ας  καταλάβουν  λοιπόν  και  οι  συνομιλητές  μας  ότι  σε  κάθε  περίπτωση  και  παρά  την  πολιτική  ανεπάρκεια  και  αστάθεια  που  επικρατεί  στη  χώρα  μας,  δεν  πρέπει  να  υποτιμούν  την  νοημοσύνη  μας  (  do  not  underestimate  the  local  knowledge  ).    To  κλίμα  έπαρσης  και  αλαζονείας   κατά  τις  διαπραγματεύσεις  δεν  θα  τους  βγει  σε  καλό.

 

πολιτική οικονομία … χωρίς την κοινωνία

January 29th, 2012 1 comment

του  Καλλία  Δράκου, Οικονομολόγου

Δύο χρόνια περίπου από την εφαρμογή του μνημονίου και των προγραμμάτων του στη χώρα μας, που εκπονήθηκαν από την τρόϊκα σε συνεργασία με την κυβέρνηση, πληθαίνουν οι φωνές παραδοχής της αποτυχίας του από τα πιο επίσημα χείλη (πολύ πρόσφατες δηλώσεις Μέρκελ και άλλων Ευρωπαίων αξιωματούχων).

Αν αναλογιστεί κανείς ότι στην εκπόνηση αυτών των προγραμμάτων η κοινωνία ήταν απούσα, τότε οι ευθύνες για την αποτυχία τους περνούν στην τρόικα και στην κυβέρνηση. Και είναι τελείως αδιάφορο στους πολίτες, αν η αποτυχία οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε με τους δανειστές της όσο έπρεπε ή ότι τα στοιχεία στα οποία βασίστηκαν δεν ήταν επαρκή και αξιόπιστα ή οτιδήποτε άλλο.

Σημασία έχει ότι το μείγμα πολιτικής απέτυχε, δεν έφερε δηλαδή τα αποτελέσματα που ανέμενε στους προβλεπόμενους χρόνους. Και πως θα μπορούσε άραγε να πετύχει όταν στην εκπόνηση των προγραμμάτων αυτών, που αφορούν στο μέλλον των πολιτών της χώρας μας, απείχαν οι ίδιοι οι πολίτες της, απείχαν αυτοί που κλήθηκαν να υποστούν τις συνέπειες της εφαρμογής τους και εξακολουθούν ακόμη να τις υφίστανται.

Σε επιστημονικούς όρους δηλαδή είχαμε την εκπόνηση και εφαρμογή προγραμμάτων σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας (πολιτική οικονομία) χωρίς την κοινωνία (εξ ορισμού βασικής συνιστώσας της έννοιας της πολιτικής οικονομίας). Με λίγα λόγια δηλαδή εκπονήθηκαν και εφαρμόστηκαν προγράμματα που δεν έλαβαν υπόψη την ιδιοσυγκρασία των πολιτών της χώρας, πολίτες οι οποίοι με υπομονή, καρτερία και αξιοπρέπεια αντιμετωπίζουν ακόμη και σήμερα τις συνέπειες.

Ως πότε όμως …