Archive

Archive for the ‘πολιτική’ Category

” Γιατί λέμε, τώρα, ΝΑΙ στο ΔΝΤ ”

January 1st, 2016 No comments

Ακούω συχνά τον τελευταίο καιρό τις αντιφατικές τοποθετήσεις των ιθυνόντων της χώρας μας, που άλλοτε θέλουν μέσα και άλλοτε έξω το ΔΝΤ από τη διαπραγμάτευση του ελληνικού προβλήματος με τους Ευρωπαίους εταίρους-πιστωτές μας. Η θέση μου είναι πολύ απλή. Δεν υπάρχει πιο έμπειρος και πιο επιστημονικά στελεχωμένος οργανισμός παγκοσμίως αφενός και αφετέρου  δεν υπάρχει περίπτωση έγκρισης δανεισμού μιας οποιασδήποτε χώρας από θεσμικούς οργανισμούς ( π.χ. Παγκόσμια Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κ.λ.π. ) ή και άλλες χώρες αν δεν ζητηθεί πρώτα η τεχνοκρατική  άποψη του ΔΝΤ. Αν η παραδοχή αυτή γίνεται αποδεκτή δεν καταλαβαίνω τότε γιατί εκτοξεύονται  αυτές οι αντιφατικές κορώνες όταν μάλιστα οι πιστωτές μας επιμένουν στην παρουσία του ΔΝΤ στη διαπραγμάτευση και σαν τεχνικό σύμβουλο και σαν δανειστή. Και ναι μεν το δεύτερο εξαρτάται από πολλές και ποικίλες απόψεις άλλων χωρών μη  δανειστών μας, το πρώτο όμως είναι αδιαπραγμάτευτο ,δεν παζαρεύεται, αν και κατά πολλούς είναι και νομικά δεσμευτικό . Οι ισχυρισμοί που θεμελιώνουν αυτές τις αντιφατικές τοποθετήσεις είναι ότι δεν είναι δυνατόν να συμμετέχει στη διαπραγμάτευση ο φορέας που παραδέχτηκε επίσημα ότι έκανε λάθη στη εκπόνηση των προγραμμάτων προσαρμογής με συνέπεια την αδικαιολόγητη ταλαιπωρία της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Και ναι μεν εδώ υπάρχει η μισή αλήθεια που δεν είναι άλλη από την θαρραλέα θέση του ΔΝΤ για την ύπαρξη σφαλμάτων, το άλλο μισό πάντως δεν είναι παρά ένα ακόμη τεράστιο και ξεδιάντροπο πολιτικό ψέμα.Μια μεγάλη πολιτική απάτη μέσα στις τόσες, άπειρες που ταλαιπώρησαν τους πολίτες της χώρας μας διαχρονικά. Και εξηγούμαι : Επιστημονικά οι πιθανότητες σφάλματος στην εκπόνηση και υλοποίηση ενός οικονομικού προγράμματος είναι πολλές και ποικίλες. Θα σταθώ σε κάποιες από αυτές επειδή θέλω να αποφύγω την επιστημονική ανάλυση σε βάθος και να οδηγήσω τον αναγνώστη σε άγνωστα νερά. Μια μεγάλη πιθανότητα σφάλματος είναι ο βαθμός ακρίβειας και  αξιοπιστίας των στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν στην εκπόνηση αυτών των προγραμμάτων και μια άλλη μεγάλη πιθανότητα είναι αυτή που σχετίζεται με την ομαλή και απρόσκοπτη υλοποίηση ενός οικονομικού προγράμματος σε σχέση με την παρεμβολή ή όχι πολιτικών εμποδίων. Ποιος αλήθεια, επιστημονικά επαρκής, μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι στα δύο αυτά σημεία, έγιναν αυτά που έπρεπε να γίνουν και παρ’ όλα αυτά τα προγράμματα απέτυχαν; Κατά τη γνώμη μου κανένας εκτός από τους πολιτικούς, ανεξάρτητα κυβέρνησης ή αντιπολίτευσης. Όμως, έτσι παίζεται το παιχνίδι ; Κάθε άλλο. Προσωπικά δεν θα είχα πρόβλημα να δεχτώ τη θέση των πολιτικών μας, αν ήμουν βέβαιος ότι είχαν εκπονήσει το δικό τους πρόγραμμα για την οικονομία και την κοινωνία, τεκμηριωμένο και ρεαλιστικό, με ξεκαθαρισμένες τις παραδοχές και τους στόχους του, με αξιόπιστα εργαλεία και κυρίως με αποδεδειγμένη την ομαλότητα στη πορεία υλοποίησης του. Τότε και μόνο τότε η άλλη πλευρά των διαπραγματευτών είτε αυτοί λέγονται τροϊκα ή κουαρτέτο θα μπορούσαν να καταλάβουν και να συμφωνήσουν λύσεις που θα ταίριαζαν στην ελληνική πραγματικότητα. Όποιος έχει διαπραγματευθεί με ξένους το γνωρίζει καλά το παιχνίδι, όλα αλλάζουν αν είσαι αξιόπιστος, τεκμηριωμένος και προσπαθείς σκληρά, άλλως θα οδηγηθείς στο τέλμα και στη κατάρρευση και θα σου φταίνε άλλοι. Οπότε και η θέση θα παραμένει ΟΧΙ στο ΔΝΤ ή ο,τι άλλο…………………………και η μπάλα στη κερκίδα.

'' Οι καλοκαιρινές διακοπές τελειώνουν………………… ''

October 15th, 2015 No comments

του Καλλία Δράκου, Οικονομολόγου

Οι καλοκαιρινές διακοπές τελειώνουν κι’ αυτή τη χρονιά, με τις τράπεζες μας σε καθεστώς capital-controls και σιγά-σιγά ο καθένας θα γυρίσει στο” πάγκο ” του. Είμαι βέβαιος ότι όλοι μας, σαν πολίτες αυτής της πατρίδας,  βρήκαμε τις μέρες αυτές τον χρόνο να σκεφτούμε, λίγο ως πολύ, που βρισκόμασταν και πού είμαστε, κάναμε την αυτοκριτική μας και καταλήξαμε στα συμπεράσματα μας σε ότι αφορά τις προοπτικές αυτής της χώρας για τους πολίτες της. Εξάλλου είχαμε πολλές αφορμές. Το κυρίαρχο σημείο στις σκέψεις αυτές ήταν και είναι ότι το μέλλον της χώρας και των πολιτών της εξακολουθεί να είναι αβέβαιο σχεδόν σε όλες του τις πτυχές. Παιδεία, υγεία, απασχόληση ( ιδιαίτερα των νέων ), ασφάλιση, φόροι, αποταμίευση και ότι άλλο μπορεί να ενδιαφέρει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό βρίσκονται πολύ μακρυά από εκεί που έπρεπε και θα μπορούσαν να είναι. Δεν είναι η ώρα να αναφέρει κανείς τις αιτίες που οδήγησαν τα πράγματα εδώ όπου βρισκόμαστε και να προσδιορίσει το βαθμό συμμετοχής των πολιτών σ’ αυτές. Ένα είναι όμως βέβαιο, δεν αξίζει ο Έλληνας και η Ελληνίδα να ζουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον ” πλήρους αβεβαιότητας ”. Από την άλλη μεριά, είναι όμως  βέβαιο ότι οι εταίροι μας στην ΕΖ  για μια ακόμη φορά στάθηκαν δίπλα μας και ενέκριναν εχθές  ένα τρίτο πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας, ακόμη-ακόμη, να το δεχτώ γιατί δεν με πειράζει, και για τους  δικούς τους λόγους. Μέχρι πότε όμως θα συμβαίνει αυτό ; Και σε πόσους  Έλληνες νομίζετε ότι  αρέσει αυτή η πρακτική ;

Τι κάνουμε εμείς τώρα ; Αφήστε το τι κάνουν οι άλλοι .

Οι πολιτικοί ταγοί μας θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο κρίσιμος χρόνος σωτηρίας αυτής της χώρας τελείωσε, θα πρέπει να αφήσουν τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες και τα πολιτικά και επικοινωνιακά τους τερτίπια, προκηρύσσοντας εκλογές κάθε λίγο και λιγάκι, οικοδομώντας  έτσι μεγάλη πολιτική αστάθεια. Από τότε που ανακάλυψαν την επικοινωνία χάθηκε στη κυριολεξία η αλήθεια. Ας καθίσουν κάτω λοιπόν να δουλέψουν και να συμφωνήσουν σε ένα 15ετές τουλάχιστον πρόγραμμα ανόρθωσης της χώρας που θα δεσμεύει, και συνταγματικά αν είναι δυνατόν, οποιονδήποτε είναι στην κυβέρνηση, άσχετα αν οι εκάστοτε κυβερνώντες θα είναι και υποχρεωμένοι να ακολουθούν τα μνημόνια που συνοδεύουν τις δανειακές συμβάσεις που έχουν υπογραφεί ήδη ή που θα υπογραφούν. Ο  μόνος τρόπος για να αλλάξεις τους όρους των μνημονίων και να τους φέρεις πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα, δεν είναι η δημιουργική ασάφεια και η  πολιτική διαπραγμάτευση,  είναι να εκπονήσεις και να προβάλεις συνεχώς το ρεαλιστικό και αξιόπιστο πρόγραμμα σου, αναθεωρημένο φυσικά από τις εκάστοτε εξελίξεις, σε κάθε συζήτηση με τους δανειστές, τα τεχνικά τους κλιμάκια και με οποιονδήποτε άλλο γιατί πολύ απλά μυαλά διαθέτεις. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει ……….ή να το πω  διαφορετικά οποιοσδήποτε άλλος τρόπος εξαπατά τον ελληνικό λαό και στοιχειοθετεί γεγονότα και καταστάσεις εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας. 

Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να αισθανθούν ότι έχουν άξιους, δίκαιους και ικανούς κυβερνήτες οι οποίοι δεν τους λένε ψέματα ούτε ωραιοποιούν καταστάσεις επικαλούμενοι αποτυχίες άλλων  και αόριστα διαπλεκόμενα συμφέροντα. Έχουν το φιλότιμο και τη δύναμη να δεχθούν και να αντιμετωπίσουν τα δύσκολα προβλήματα και να τα ξεπεράσουν. Πρέπει όμως να ωριμάσουν αρκετά για να μπορούν να διακρίνουν το γενικό καλό από τα συντεχνιακά τους μικροσυμφέροντα, για να μπορούν να σκεφτούν και να κρίνουν σωστά. Πρέπει να ξεχάσουν τα εύκολα, αυτά πέθαναν ανεπιστρεπτί, αλλά θα πρέπει να γνωρίσουν ότι είναι ανάγκη  να δουλέψουν σκληρά για να προκόψει αυτή η χώρα και οι ίδιοι.

Όταν γίνουν τα παραπάνω, κανείς δεν θα μπορεί να πει την παραμικρή κουβέντα σε βάρος της Ελλάδας και των  Ελλήνων, ούτε  πολιτικά, ούτε κοινωνικά ούτε οικονομικά, ούτε σε  θέματα άμυνας, ασφάλειας, κ.λ.π.. πουθενά…………………………

Γι’ αυτό όσοι δεν τα σκέφτηκαν ακόμη  ας το κάνουν τώρα, δεν είναι αργά.

Categories: πολιτική Tags:

Διαπραγμάτευση με Ευρωπαίους, Αμερικάνους και άλλους ή αγγαρεία κουτοπόνηρων, ιδιοτελών, καιροσκόπων άσχετων;

January 31st, 2012 4 comments

Σην  35ετή  επαγγελματική  μου  εμπειρία,  σαν  σύμβουλος  επιχειρήσεων  συμμετείχα  ιστορικά,   σε  πάρα  πολλές  διαπραγματεύσεις  διεθνών  εμπορικών  συμφωνιών  μεταξύ  κρατών,  τραπεζών,  ιδιωτικών,  ημικρατικών  και  κρατικών  επιχειρήσεων   και  έχω  καταλήξει   σε  αρκετά  βασικά  γενικά  σημεία  που  πρέπει  να  διέπουν  τις  διαπραγματεύσεις  με  τους  ξένους.  Έχω  διαπραγματευτεί  με  Γερμανούς,  Άγγλους,  Γάλλους,  Αμερικάνους,  Τούρκους,  Βούλγαρους,  Ιταλούς,  Μαλτέζους,  Ισπανούς,  Σκοπιανούς,  Καναδούς,  Αυστραλούς,  Ισραηλινούς,  Ιρανούς,  Κύπριους,  Κινέζους,  Ινδούς,  Γιαπωνέζους,  Ελβετούς,  Μαλαίσιους,   άλλοτε  στην  χώρα  μας  και  άλλοτε  στις  δικές  τους  ή  σε  τρίτες.

Τις  εμπειρίες  μου  αυτές,  σε  ότι  αφορά  θέματα  γενικών  αρχών,  τις  θεωρώ  χρήσιμες  και   θεωρώ  επίσης  ότι  έχω  υποχρέωση  να  τις  καταθέσω  στο  άρθρο  αυτό, παρά  τις  διαφορές  τους  με  τις   διαπραγματεύσεις  που  διεξάγονται  σήμερα  απο  την  χώρα  μας   που  είναι  κυρίως  διακρατικές  συμφωνίες  όπου  το  εθνικό  συμφέρον  υπερισχύει  του  ατομικού,   συμβάλλοντας  έτσι  και  εγώ  απο  την  μεριά  μου  στην  προσπάθεια  που  γίνεται  αυτό  τον  καιρό  απο  τους  ιθύνοντες  στις  πολύ  δύσκολες  διαπραγματεύσεις  που  θα  καθορίσουν  την  τύχη  των  πολιτών  της  για  πάρα  πολλά –  πολλά χρόνια.  Αυτές  συνοψίζονται  στα  εξής:

  • να  γνωρίζεις  καλά  τα  ιδιαίτερα  κοινωνικά,  οικονομικά  και  άλλα  χαρακτηριστικά  των  χωρών, και  των  πολιτών  τους,   με  τις  οποίες  διαπραγματεύεσαι
  • να  γνωρίζεις  καλά  το  αντικείμενο  της  διαπραγμάτευσης,   να  έχεις  ξεκάθαρους  στόχους   και  να  είσαι  έτοιμος  για  τεκμηριωμένες   θέσεις,   απόψεις  και  γνώμες,  όταν  σου  ζητούνται,   θεωρώντας  πάντα  ότι  ο  άλλος  είναι  ικανότερος  από  σένα,  προκαλώντας  αίσθηση,  προσοχή  και  σεβασμό
  • να  θυμάσαι  ότι  διαπραγμάτευση  σημαίνει  πώς  πρέπει  σε  όλες  τις  τοποθετήσεις  να  λαμβάνεις  υπόψη  σου  και  τις  θέσεις  του  άλλου  προσπαθώντας  πάντα  να  τις  συνδέσεις  μεταξύ  τους,
  • να  είσαι  αξιόπιστος  και  συνεπής  στις  υποχρεώσεις  που  αναλαμβάνεις  κατά  τη  διάρκεια  της  διαπραγμάτευσης,
  • να  μη  θεωρείς  ποτέ  ότι  είσαι  σε  μειονεκτική  θέση  και  να  μη  διστάζεις  να  βάλεις  στη  συζήτηση  οποιοδήποτε  θέμα   όσο  δύσκολο  και  αν  σου  φαίνεται, 
  • να  μην  αρνείσαι  να  συζητήσεις  θέσεις  που  είναι  αντίθετες  με  τους  στόχους  που  έβαλες  και  να  έχεις  υπομονή  και  επιμονή  έτσι  ώστε  με  την  τεκμηρίωση  σου  να  απορριφθούν,
  • είναι  σημαντικό  να  θυμάσαι  ότι  πριν  συμφωνήσεις  οφείλεις  να  λάβεις  υπόψη  σου  τα  παράπλευρα  αποτελέσματα  από  την  εφαρμογή  αυτού  που  πρόκειται  να  συμφωνήσεις  και  να  διαπραγματευτείς  ανάλογα 

Δέχομαι  ότι  η  διαπραγμάτευση  επί  εθνικών  θεμάτων  είναι  σύνθετη  και  δύσκολη  υπόθεση  που  συνήθως  έχει  τους  δικούς  της πολιτικούς,   διπλωματικούς  ή  άλλους  κανόνες,  δεχθείτε  όμως  και  εσείς,  ότι  όλες  οι  χώρες,  όσο  μεγάλες  και  ισχυρές  και  εάν ήταν, υπέστησαν  μεγάλες  απώλειες  και  ήττες  όταν  υποτίμησαν  τις  μικρές  και  αδύνατες  που  αντιστάθηκαν  στις  ορέξεις  τους.  Ας  καταλάβουν  λοιπόν  και  οι  συνομιλητές  μας  ότι  σε  κάθε  περίπτωση  και  παρά  την  πολιτική  ανεπάρκεια  και  αστάθεια  που  επικρατεί  στη  χώρα  μας,  δεν  πρέπει  να  υποτιμούν  την  νοημοσύνη  μας  (  do  not  underestimate  the  local  knowledge  ).    To  κλίμα  έπαρσης  και  αλαζονείας   κατά  τις  διαπραγματεύσεις  δεν  θα  τους  βγει  σε  καλό.

 

πολιτική οικονομία … χωρίς την κοινωνία

January 29th, 2012 1 comment

του  Καλλία  Δράκου, Οικονομολόγου

Δύο χρόνια περίπου από την εφαρμογή του μνημονίου και των προγραμμάτων του στη χώρα μας, που εκπονήθηκαν από την τρόϊκα σε συνεργασία με την κυβέρνηση, πληθαίνουν οι φωνές παραδοχής της αποτυχίας του από τα πιο επίσημα χείλη (πολύ πρόσφατες δηλώσεις Μέρκελ και άλλων Ευρωπαίων αξιωματούχων).

Αν αναλογιστεί κανείς ότι στην εκπόνηση αυτών των προγραμμάτων η κοινωνία ήταν απούσα, τότε οι ευθύνες για την αποτυχία τους περνούν στην τρόικα και στην κυβέρνηση. Και είναι τελείως αδιάφορο στους πολίτες, αν η αποτυχία οφείλεται στο ότι η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε με τους δανειστές της όσο έπρεπε ή ότι τα στοιχεία στα οποία βασίστηκαν δεν ήταν επαρκή και αξιόπιστα ή οτιδήποτε άλλο.

Σημασία έχει ότι το μείγμα πολιτικής απέτυχε, δεν έφερε δηλαδή τα αποτελέσματα που ανέμενε στους προβλεπόμενους χρόνους. Και πως θα μπορούσε άραγε να πετύχει όταν στην εκπόνηση των προγραμμάτων αυτών, που αφορούν στο μέλλον των πολιτών της χώρας μας, απείχαν οι ίδιοι οι πολίτες της, απείχαν αυτοί που κλήθηκαν να υποστούν τις συνέπειες της εφαρμογής τους και εξακολουθούν ακόμη να τις υφίστανται.

Σε επιστημονικούς όρους δηλαδή είχαμε την εκπόνηση και εφαρμογή προγραμμάτων σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας (πολιτική οικονομία) χωρίς την κοινωνία (εξ ορισμού βασικής συνιστώσας της έννοιας της πολιτικής οικονομίας). Με λίγα λόγια δηλαδή εκπονήθηκαν και εφαρμόστηκαν προγράμματα που δεν έλαβαν υπόψη την ιδιοσυγκρασία των πολιτών της χώρας, πολίτες οι οποίοι με υπομονή, καρτερία και αξιοπρέπεια αντιμετωπίζουν ακόμη και σήμερα τις συνέπειες.

Ως πότε όμως …